Tadeusz Nalepa - najwybitniejszy polski twórca bluesa, kompozytor, gitarzysta, wokalista i harmonijkarz, nazywany często Ojcem Polskiego Bluesa i polskim Johnem Mayallem urodził się 26 sierpnia 1943 r. w Zgłobniu koło Rzeszowa.

Ukończył szkołę muzyczną w Rzeszowie w klasach skrzypiec, klarnetu i kontrabasu, kontynuując tradycje rodzinnego muzykowania. Jeden z jego dziadków był kapelmistrzem, basistą i skrzypkiem, drugi zaś grał na klarnecie. Pierwszym sukcesem w karierze Tadeusza Nalepy było wyróżnienie w kategorii duetów na II Festiwalu Młodych Talentów w Szczecinie, które otrzymał w roku 1963 wraz z Mirą Kubasińską, jego późniejszą żoną. Później wyruszył z nią w trasy po kraju, występując z zespołami Luxemburg Combo i Czerwono-Czarni.

Latem 1965 roku T. Nalepa założył grupę Blackout, dla której sam komponował, do tekstów poety Bogdana Loebla. Najpopularniejszy skład Blackout tworzyli: Tadeusz Nalepa, Mira Kubasińska, Stanisław Guzek, Krzysztof Dłutowski, robert Świercz i Józef Hajdasz. Zespół Blackout istniał do końca 1967 roku. W latach 1968-1981 Tadeusz Nalepa stał się liderem własnej formacji Breakout, z którą to nagrał chyba najbardziej znaczące dla polskiego bluesa płyty, takie jak: "Blues", "Karate", czy "Kamienie". Zespół Breakout istniał 13 lat. Po zawieszeniu jego działalności Tadeusz Nalepa zadebiutował w 1982 r. jako solista w Warszawie, podczas koncertu Rock-Blok. Akompaniowali mu wówczas muzycy z zespołu Oddział Zamknięty. W tym samym roku zainaugurował w Katowicach II Festiwal Rawa Blues 82. Z kolei w lipcu 1982 r., przy współudziale Bogusława Kubickiego, Marka Surzyna i Janusza Grzywacza zrealizował nagrania do płyty Izabeli Trojanowskiej. W roku 1984 Nalepa wystąpił podczas Olsztyńskich Nocy Bluesowych ze swoim zespołem w składzie: T. Nalepa /g, voc. hca/, R. Olesiński /g/, A. Nowak /g/, B. Kowalewski /bg/, Marek Surzyn /dr/. W listopadzie tego samego roku Nalepa wystąpił podczas białostockiej Jesieni z Bluesem, gdzie dał wspaniały koncert i został entuzjastycznie przyjęty przez publiczność. W następnym roku obchodził 20-lecie swojej działalności estradowej. Na tę okoliczność reaktywował grupę Breakout, z którą dał kilkugodzinny koncert w Rzeszowie.

Kolejne lata to kolejne koncerty i udział w wielu imprezach i festiwalach bluesowych. Efektem tej działalności było szereg nagród i tytułów, takich jak chociażby tytuł najlepszego muzyka, kompozytora, czy gitarzystwy w wielu prestiżowych rankingach. W roku 1987 Tadeusz Nalepa nawiązał współpracę z zespołem Dżem, która trwała 8 miesięcy. Złożyły się na nią występy w Rock-Fest 87 w Pradze, Blues nad Dunajem w Bratysławie, udział w Rawie Blues 87 w Katowicach, w Jazz Jamboree w Warszawie oraz ponownie w białostockiej Jesieni z Bluesem. Muzycy nagrali wspólnie płytę zatytułowaną "Numero Uno". Z towarzyszeniem Dżemu Nalepa wystąpił również na festiwalu w Jarocinie. W roku 1988 Tadeusz Nalepa występuje podczas Festiwalu Rawa Blues 88 z zespołem w składzie: Grażyna Dramowicz, Leszek Cichoński, Tomasz Szukalski, O. KOnrad, Rafał Rękosiewicz, Andrzej Ryszka i syn Tadeusza - Piotr - na basie. Ten swego rodzaju debiut został uznany za udany, a ponowne wprowadzenie harmonijki ustnej i głosu wokalistki przypomniały kompozycje Breakout. W maju 1989 r. Nalepa koncertuje w Stanach Zjednoczonych /Chicago, Nowy York/. Lata 1991-1993 to kolejne koncerty z udziałem muzyków z Easy Rider, After Blues oraz występy podczas festiwali bluesowych. Latem 1991 r. odbywa się okolicznościowy koncert zatytułowany "Blackout-Breakout". W Operze Leśnej u boku Nalepy wystąpili wowczas: M. Kubasińska /voc/, Piotr Nowak /bg/, K. Dłutowski /keyb./, Józef Hajdasz /dr/, M. Surzyn /dr/. Od roku 1993 formację o nazwie "Nalepa-Breakout" tworzyli: T. Nalepa /g,voc, hca/, G. Dramowicz /voc/, P. Nalepa /g/, A. Pluszcz /bg, keyb/ i M. Surzyn /dr/. Efektem fonograficznym tej działalności był album "Jesteś w piekle". W roku 1995 w składzie powiększonym  o A. Dutkiewicza /keyb/ Tadeusz Nalepa zrealizował kolejny album "Najstarszy zawód świata", zaś w roku 1996 skompletował nowy zespół, w skład którego weszli obok niego: G. Dramowicz, Piotr Nalepa /bg/, Tomasz "Łysy" Bielecki /hca/ i J. Szlagowski /dr/. Zespół wystąpił właśnie w tym składzie podczas koncertu zorganizowanego przez Program III PR i telewizyjną stację Canal +.

Tadeusz Nalepa koncertował i nagrywał płyty z wieloma składami muzyków. Ostatnia jego płyta pochodzi z 2006 roku i zawiera zapis koncertu, który odbył się 22 listopada 2003 r. w Rzeszowie.

Tadeusz Nalepa zmarł 4 marca 2007 roku w wyniku ciężkiej choroby nerek. Pochowany został 12 marca 2007 r. na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Dyskografia:

- Blackout - 1967, Na drugim brzegu tęczy - 1969, 70 a - 1970, Blues - 1971, Mira - 1972, Karate - 1972, Ogień - 1973, Kamienie - 1974, NOL - 1976, ZOL - 1979, Żagiel Ziemi - 1979.

- Tadeusz Nalepa - 1985, Tadeusz Nalepa promotion After Blues - 1985, Live - 1986, Sen szaleńca - 1987, Numero Uno - 1987, To mój blues - 1989, Absolutnie - 1991, Jesteś w piekle - 1993, Pożegnalny cyrk /płyta I. Trojanowskiej/ - 1994, Najstarszy zawód świata - 1995, Flamenco i blues - 1996, Zerwany film - 1999,  Dbaj o miłość - 2001, Sumienie - 2002, 60 Urodziny /koncert/ - 2006, Rawa Blues 1987 - 2007.

Muzyka filmowa:

- Justyna - 1979, Śmierć dziecioroba - 1991

Filmografia:

Historia polskiego rocka - 2008, film dokumentalny reż. Leszek Gnoiński, Wojciech Słota